ชีวิตช่วงนี้ก็โอเค
แค่เครียดเรื่องเรียน เรื่องชีวิต และมีอาการอยากตายเล็กน้อย
คิดถึงแฟนเก่า เบื่ออยู่คนเดียว เหงา
บางครั้งก็มาคิดๆว่าตัวเองอยู่บนโลกนี้เพื่ออะไร ดูเหมือนไม่มีประโยชน์
รำคาญที่เพื่อนแม่งมาบ่นห่าใส่ตลอด พอเราบ่นมั่งมันก็บอกให้หุบปาก พอเราโมโหมันก็บอกว่าล้อเล่นนะ
ตั้งแต่เป็นเพื่อนกับมันมา ตอนมันบ่น เราไม่เคยบอกให้มันหุบปากเลย ไม่ว่าจะล้อเล่นหรืออะไรก็ตาม
เบื่อที่ไม่มีคนสนใจเราซักคน เบื่อที่ไม่มีคนฟังความไม่สบายใจของเรา เบื่อที่ต้องไม่มีความสุข
ไม่ชอบเลย เวลาที่โทรศัพท์หาเพื่อนแล้วไม่มีคนรับสาย
เซ็งเวลาที่โทรหาแม่แล้วแม่ชอบแย่งพูด เราไม่ได้เล่าอะไรเท่าไหร่เลย เล่าไปได้นิดก็โดนขัด
อาจารย์ก็เหี้ย หาเรื่องกูอยู่ได้ แม่งน่าเอาขอบเทปวีดีโอฟาดหัวมันให้เดี้ยงซะ
สงสารพ่อแม่ ทำงานหนักเพื่อลูก ลูกก็ทำตัวเหลวไหล
งานก็ไม่เสร็จ เครียด รู้สึกว่าตัวเองเป็นลูกที่ไม่ดีเลย หนักใจ
คือแบบ อยากตาย แต่ก็สงสารพ่อแม่ ที่จะต้องมาเสียลูกไปเพราะเรื่องงี่เง่า
อยากมีเงินเยอะๆ จะได้ซื้อของที่ตัวเองอยากได้ จะได้มีความสุข
เบื่อความเหงา แต่มีใครบ้างที่ไม่เหงา มีใครบ้างที่มีความสุขตลอดเวลา
ปวดเหงือก เป็นแผล ทำไมมันปวดงี้วะ นี้ขนาดแปรงฟันทุกบ่อย
เบื่อความอ้วน นี่กูจะอ้วนไปตลอดชีวิตใช่มั้ยเนี่ย จะบ้า
วันเกิดที่เพิ่งผ่านมา มีความสุขนิดหน่อย แต่แป๊ปๆก็เศร้าแล้ว
ตอนนี้อยากร้องไห้ อยากระบายกับใครที่ยอมรับฟัง แต่มันไม่มีใครฟังเนี่ยสิ
อยากมีแฟน ไม่อยากอยู่คนเดียว
เบื่อที่ตัวเองกลายเป็นคนไม่มีความสุข
ทำไมถึงกลายเป็นอย่างนี้วะ
เชื่อสิ เอนทรี่นี้ไม่มีคนอ่านแน่นอน ไร้สาระแบบนี้
ใครเค้าอยากจะฟังคนงี่เง่าบ่นวะ
โอย เบื่อโว้ย
